Ağasar yöresinde kemence çalgıların başında gelir. Davul ve zurna da milli çalgılarımızdır. Otçular haftasında çokluk yapmaya karar veren köy ya da köyler bu çalgılardan birini ya da her ikisini birden tutar. Otçular (tarlanın yabani otlardan temizleyen, çapalayanlar) bir gün önceden köylerinden yola çıkarlar. Yol boyunca kemence eşliğinde oyunlar oynayarak, türküler söyleyerek yol alırlar. Belli yerlerde konaklanır. Yenilir içilir. Uzaklardan duyulan silah sesleri çokluğun geldiğinin habercisidir. Nihayet obaya varılır. Obaya girişte Kadırga'ya giriş gibidir.
Kadırgaya giriş sıradan olamaz. Onun bir nizamı, intizamı vardır. Çokluğun, köyünü, obasını en iyi bir şekilde temsil etmesi gerekir. Bunun bilincinde olan köy çokluğa komuta edecek bir komutçu seçer ya da yönetici kendiliğinden ortaya çıkar. Yol boyunca önde erkekler elele tutuşurlar. Kemence eşliğinde horon oynayarak ilerlenir. Çalgıcıların yanında bazen bir, bazen de birkaç türkücüsü vardır. Komutçular, horon sırasında ileri geri kalmaları, taşkınlıkları önlemeye çalışır. Bu arada çakır keyif olanlarda vardır. Onlar o halleri ile büyülü dünyalarında değişik manzaralar oluşturur.
Atlılar çokluğun önünde, atını sağa sola sürerek düzeni sağlamaya çalışır. Hep bir ağızdan haykırışmalar, naralar atılır... Silah sesleri haykırışlar pazaryerindeki halkın dikkatini ve ilgisini çekmeye başlamıştır. Halk çokluğun yoluna gider. Coşku had safhadadır. Onların niyeti pazaryerine varmak değil, güzelim çimleri eze eze horon oynamaktır. Gününü gün etmek, eğlenmektir. Halkın iştiraki ile daha da kalabalıklasın
Bu çokluğu yapan köy ya da köyler mercek altındadır. Hem çalgıcı, hem oyuncular bütün hünerlerini gösterir ve doyasıya eğlenir, eğlendirirler.
Çokluğun ardından gelen kadınlarında komutçusu vardır. Onlarda bir nizam intizam içinde olurlar. Dahil olduğu çokluğu, obayı en iyi şekilde temsil ederler. Rengârenk giysiler içinde bir tablo gibidirler...
Elele tutuşulan bu horonlarda her kesimden insan vardır. Vali de çoban da zengin de fakir de elele gönül gönüledir. Belki de rütbe ve nişanların kenara bırakıldığı, gönlünce yaşandığı tek yer bu şenliklerdir.
Nihayet öğle üzeri horon düzüne inilir. Horon halka şeklini alır. Bir müddet oynandıktan sonra yemek için ara verilir.
Temmuzun 3. haftasında Kadırga'ya birçok çokluk gelir, izlemekten zevk alanlar, kenardan seyreder, canı oynamak, eğlenmek istiyorsa istediği horona girer, oynar, eğlenir. Akşama doğru herkes kendi yaylasına (oba) gitmek üzere yola çıkılır. Yine çala oynaya obaya varılır.
Özel yayla yemekleri yendikten sonra, eğlenceler gece boyunca da devam eder. Cumartesi günü yaylaların o güzelim çimlerinde, gruplar halinde gezilir, soğuk su kapılarında oturulur. Yenir içilir, kızlı erkekli horonlar oynanır. Hasılı, yılın yorgunluğu atılmaya çalışılır.
Temmuzun 3. haftası pazar günü ALACA PAZARI ŞENLİĞİ'ne katılmak isteyenler, çalgıları ile birlikte Alaca'ya hareket ederler.